MANASTIR MALA REMETA

Manastir  Mala Remeta smešten je u istoimenom selu na krajnjem zapadu opštine Irig i predstavlja nepokretno kulturno dobro od izuzetnog značaja. Tradicija osnivanje manastira vezuje za srpskog kralja Dragutina iz loze Nemanjića, a prema podacima iz manastira Beočin može se pretpostaviti da potiče iz sredine 13.veka.

Tokom 1588. godine u turskom popisu se navodi manastirsko imanje i čini se da ono nije bilo malo. Međutim, manastiru nije bio suđen miran život, tako da je nedugo potom spaljen, verovatno od strane Turaka, a odmah zatim i raseljen. Od tada ovaj manastir je napušten, ali, čini se 1679.godine patrijarh Arsenije Čarnojević dozvoljava monasima manastira Rača da se nasele u Malu Remetu. U to vreme manastir je bio u potpunim razvalinama, pa su ga monasi iz Rače obnovili. Od tada se Mala Remeta vodi kao metoh manastira Beočin. Nema sumnje da su račanski monasi obnovili Malu Remetu, ali kakve prirode su bili građevinski radovi koje su oni obavili teško je reći, ali verovatno ne posebno veliki jer se tek od 1739.godine  počinje graditi crkva  uz pomoć Stanka Milinkovića iz sela Šuljam. Da je i tada Mala Remeta bila metoh manastira Beočin vidi se iz ugovora sa zidarima gde je navedeno da se nova crkva nalazi na „gruntu“ manastira Beočin, zvano „Remetsko“.